فرآیند ساخت فرش

روش تولید ملیله بر اساس تکنولوژی سنتی فرش پرزدار است و همچنین از سایر تکنیک‌های بافت مانند بافندگی، بافندگی، گره‌زنی، سیم پیچی، آویز کردن و سگک توری استفاده می‌شود. به عنوان مثال، قالی بافی «سبک پکن» شامل تکنیک‌های بافت سنتی است که بر تراکم ظریف نخ‌های تار و پود (ابریشم) و پردازش چند پاسی تأکید دارد. با استفاده از این روش، الگوی تزئینی یادآور قدمت، کودکانه بودن، دقت و دوام است. قالی بافی «سبک تبتی» با بافت خشن به استحکام پایه فرش توجه کنید. این تکنیک بافت برای بیان نقوش و نقوش با اشکال مختصر و رنگ های غنی مناسب است. اگر به درستی با دکوراسیون اتاق نشیمن هماهنگ شود، ویژگی های محلی قوی را به نمایش می گذارد. ترکیب «نقوش پینزی» و «نقوش شاه ماهی» روشی برای پردازش بیشتر روی سطح پایه فرش بافته شده است. با در هم تنیدن منظم چنین نقش‌هایی، همان سطح فرش می‌تواند جلوه‌های هنری با ریتم‌ها و بافت‌های متفاوت ایجاد کند. بافندگی «آویز با نخ» تکنیکی است که در آن از تکنیک‌های تار آویزان به صورت لایه به لایه استفاده می‌شود و میخ‌ها از وسط آن سوراخ می‌شوند تا محکم شود. این نوع صنایع دستی جذابیت قابل توجهی از هنر عامیانه دارد. علاوه بر این، ملیله‌های «بافته» که با نخ‌های ضخیم، طناب یا مواد نرم دیگر دوخته شده‌اند، و ملیله‌هایی با تزئینات سه‌بعدی روی فرش‌های تخت دوخته شده‌اند. این تکنیک‌های متنوع بافندگی و بافندگی، زبان هنری غنی را برای طراحی ملیله فراهم می‌کند.